Το χωριό της Ελαφονήσου

Στο χωριό όλα κοιτάζουν τη θάλασσα: μπροστά τα μαγαζιά και τα καφενεία, πίσω τα σπίτια, σαν η θάλασσα να είναι η σκηνή ενός θεάτρου. Στους δύο μόλους, το Μπαστούνι και το Καβάκι, δύο αγάλματα ελαφιών, το σύμβολο του νησιού, κοιτάζονται αντικριστά. Ανάμεσά τους λικνίζονται οι βάρκες και τα καΐκια του λιμανιού.

Βόλτα στα σοκάκια

Αφήστε το αυτοκίνητο στην παραλία και περπατήστε: στα στενά σοκάκια ούτως ή άλλως δεν χωράει αυτοκίνητο. Ως το 1980 οι δρόμοι είχαν άμμο και οι κάτοικοι περπατούσαν ξυπόλυτοι. Τα παλιά σπίτια έχουν κεραμοσκεπές, αυλές με λουλούδια και πηγάδι. Στη μέση του χωριού είναι το Πάνω Πηγάδι, απ’ όπου έπαιρνε νερό όλο το χωριό.

Στην άκρη της παραλίας ένα γεφυράκι οδηγεί στο νησάκι του Αγίου Σπυρίδωνα, το πιο γνωστό σημείο του νησιού. Στη βόρεια άκρη, ο φάρος που οι ντόπιοι λένε «Σπίθα» δείχνει την είσοδο του λιμανιού.

Λίγη ιστορία

Εδώ, και στη βυθισμένη σήμερα ακτή βόρεια του χωριού, ήταν ο πρώτος προϊστορικός οικισμός της περιοχής. Το σημερινό χωριό χτίστηκε από τα μέσα του 19ου αιώνα, όταν το νησί κατοικήθηκε ξανά.

Από εδώ

Κοντά στο χωριό είναι οι παραλίες Κοντογόνι, Καλόγερας και Μεγάλο Τηγάνι. Νότια ανεβαίνει το μονοπάτι για τη Βίγκλα και τη Βάρδια, την πιο ψηλή κορυφή του νησιού.